De baron van Münchhausen

geplaatst in: BLOG | 0
baron-van-m

Leugenbaronnen zijn mensen van vlees en bloed. Zij hebben echt bestaan. Zo zijn er in Surhuisterveen ongetwijfeld nog mensen die zich Jan Hepkes herinneren, een huidenkoopman die in het begin van de vorige eeuw internationaal circulerende volksverhalen op zichzelf toe wist te snijden. Zodra er echter over de legendarische Baron van Münchhausen wordt gesproken, wordt algemeen gedacht dat het over een romanfiguur gaat.

De overheid is sterk in het formuleren van beleid, dat doorgaans wordt ingegeven door politieke keuzes. Toch is er altijd wel een lijn in te ontdekken. Bij Trisolis doen wij er alles aan om samen met onze klanten die lijn zichtbaar te maken en die vervolgens om te zetten in kansen.

Hoewel de overheid een scala aan mogelijkheden heeft, is het realiseren van haar beleid lang niet altijd eenvoudig. Om een weg aan te leggen moet de overheid een opdracht uitgeven, en met stimuleringsmaatregelen bevordert zij de economie. Als je dat andersom doet schep je misschien randvoorwaarden, maar effectief gebeurt er waarschijnlijk niets. Over het algemeen geldt dat stimuleringsmaatregelen, zoals bijvoorbeeld subsidies, private partijen of lagere overheden uitdagen om een bijdrage te leveren aan de realisatie van overheidsbeleid.

En dan wordt het ingewikkeld. Want wat gebeurt er als de ene overheidsafdeling, neem voor het gemak een ministerie, een subsidie beschikbaar stelt en een ander ministerie daar gebruik van maakt om de gevolgen van een bezuiniging af te wentelen?

Kortom: wat gaat er door u heen als u hoort dat de regeling Cofinanciering Sectorplannen wordt gebruikt om ermee de personele gevolgen van bezuinigingen op de overheidsuitgaven te financieren? Vindt u het ook vreemd dat die regeling kan worden aangewend om extra budget te verkrijgen voor het scholen van ambtenaren zoals bijvoorbeeld politieagenten? Volgens mij wordt zo de begroting van het ene ministerie leeggeplukt om het budget van een ander ministerie aan te vullen. Van stimulering of het uitdagen van private partijen is in een dergelijk geval geen sprake.

Het doet mij denken aan Baron van Münchhausen. In het boek dat over hem is verschenen, beweert hij dat hij zichzelf aan zijn haren uit het moeras heeft getrokken. Van Münchhausen heeft echt bestaan. Net zo echt als onze overheid die zichzelf uit het moeras probeert te trekken, door gebruik te maken van haar eigen stimulering. Over geloofwaardigheid gesproken…

Oorspronkelijk blog gepubliceerd op 31 januari 2014

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.